Wil Groot als kwartiermaker
Taboe
Het eerste wat opviel in Zuid Afrika is het taboe dat er in dit land op het onderwerp hiv en AIDS rust. Dit heeft in belangrijke mate aan de grootte van het probleem bijgedragen. Het aantal geïnfecteerden is in dit land –met enkele andere zuidelijke landen- duidelijk hoger dan in de rest van Afrika. Tijdens mijn 9 maanden durend verblijf in Zuid Afrika, heb ik mijn steentje bijgedragen aan het doorbreken van dit taboe; door lifeskill workshops te geven aan de Ciskes (ex straatjongeren), door op pad te gaan met jongeren en volwassenen, en door open te zijn over mijn eigen hiv-infectie, mijn positiviteit, zoals ik liever zeg.
Voeding en medicijnen
De tweede grote les in Zuid Afrika is dat je het hiv probleem niet eenvoudigweg met medicijnen op kunt lossen. Het eerste waar de mensen behoefte aan hebben als ze het project binnen komen is goede voeding. Zonder goede voeding hebben medicijnen geen effect. Antivirale medicijnen worden door de overheid pas verstrekt als de weerstand erg laag is en hebben dan vaak niet meer het gewenste effect.
Rurale gebieden
Daarnaast hebben we een (voor ons) onbekend deel van Zuid Afrika leren kennen: De Transkei, een streek aan de zuidoostkust, waar de bewoners in Rondavels (hutjes) wonen, zonder elektriciteit en waar je afspraken moet maken met stamoudsten en headmen bij het plannen van je project. De problemen in deze rurale gebieden vergen een andere aanpak dan het werken in stedelijke gebieden. Het biedt voor de kleine gemeenschap ook meer mogelijkheden. Via het project kan de hele gemeenschap bereikt worden en kan een belangrijke stap gezet worden in het terugdringen van ondervoeding in het gebied.
Ons Plek
Onze belangrijkste partner in Bloemfontein en de Transkei is Deon Mulder, patroon van ‘Ons Plek’. In 2007 had hij 1 opvangplek voor volwassen en kinderen ‘infected or affected’ door hiv. Inmiddels is er in Bloemfontein naast de oorspronkelijke opvang (Ons Plek) waar nu vooral de volwassenen zitten, een kindertehuis (the Pink House).
Khaya Lethu
In 2008 is met onze hulp kindertehuis en kleuterschool Khaya Lethu geopend in de Transkei dicht bij Coffeebay. Nu wordt er gebouwd aan een tweede opvangplek, waarvan het winkeltje net is geopend. Zelfredzaamheid is zo belangrijk.
Weblog
Over mijn ervaringen als kwartiermaker heb ik artikels geschreven op mijn weglog (www.wilhelmus.waarbenjij.nu). De artikels zijn gelinkt aan de volgende tekst.
Kaapstad
Buiten Bloemfontein en de Transkei ben ik ook vooral actief geweest in Kaapstad en zijn Townships. Tijdens de workshops op het Salesian Institute kwam ik in contact met de echte straatschoffies, oftewel de Ciskes. Deze jongens kampten ook met drugsproblematiek. Zij groeien op zonder ouders, zonder iemand die hen leert wat grenzen zijn, zonder gereedschap, dat nodig is om een toekomst op te bouwen. Als kwartiermaker heb ik onderzoek gedaan en samengewerkt met verschillende organisaties, zoals Salisian Institute, Homestead, Jikeleza en Yabonga. Het netwerken in Kaapstad en omgeving heeft mij in contact gebracht met veel mensen die hier actief zijn. “Rosie Mashale van Baphumelele”, was daar werkelijk een hoogtepunt van. Wat deze vrouw heeft bewerkstelligd is werkelijk geweldig.
Resultaat
Sinds juli 2008 is alles ongelooflijk snel gegaan. De 9 maanden onderzoek hebben zijn vruchten afgeworpen. Mijn artikels en de website, maakten duidelijk kwartier en spraken velen aan. Vooral ons motto dat alles wat wordt gedoneerd naar Zuid Afrika moet, zonder overhead, sprak de mensen aan. Het Zaans Offensief organiseerde een groots benefietfeest, waardoor € 45.000,- werd binnen gehaald. Hiermee werd in samenwerking met het NCDO de bouw van het tweede tehuis gestart.
Nederland
Ook in Nederland blijkt er voor mij een rol als kwartiermaker weggelegd. Naast mijn werk, als begeleider van dakloze jongeren, heb ik o.a. lezingen gegeven op scholen en verenigingen, zoals de presentatie bij de jaarvergadering voor de ouderraad op de Klimop school in Purmerend in het najaar van 2009 bracht 1250€ op, met als gevolg dat docenten donateur werden, wat zo belangrijk is voor daadkracht. Ons kent ons werkt en de biertjesactie dus ook. Het doel hiervan is niet alleen fondsenwerving, maar ook bewustwording van de situatie daar en aandacht voor seksualiteit bij o.a. jongeren in Nederland.
ROC Amsterdam
Netwerken bracht mij in juli 2008 in contact met Martin Spee en Patricia Wijenands, alias De Chef an his Wife (zie partners). Hij attendeerde ons er op dat er bij de gemeente de mogelijkheid was een project aan te vragen betreffende seksualiteit. Hiervoor schreven wij een format en kort daarna kregen wij te horen dat het project was aangenomen. Vanaf september 2009 tot en met half juli 2010 ben ik actief geweest met 20 etnische jongeren, van het ROC Spaklerweg te Amsterdam. Met medewerking van Hugo Koops en van de GGD leerden de jongeren alles over seksualiteit. Met deze kennis hebben zij op hun beurt presentaties gegeven over veilig vrijen en over het stigma in Zuid Afrika en hier. Naast mijn werk, werden de stagiaires 16 uur per week begeleid. Als werkplek konden wij gebruik maken van het Buurtcentrum de Werf, in de Dapperbuurt, te Amsterdam. Op WereldAidsdag 2009 organiseerden de ROC-jongeren een benefietfeest op hun school.
Stigma
Bij presentaties in Nederland geef ik eerst informatie over de huidige situatie in Zuid Afrika, onze manier van werken en hoe om te gaan met het stigma. Het stigma is de brug naar de huidige situatie in Nederland.
Onwetendheid
Op het ROC merk ik dat de onwetendheid bij jongeren betreffende veilig vrijen groot is. Zo weten velen niet van Chlamydia, een geslachtsinfectie waardoor vrouwen onvruchtbaar kunnen worden. Na de presentatie blijken jongeren sneller de weg naar de GGD te vinden om zich te laten testen.
Presentatie
Soms heeft een dergelijk project nog meer effecten dan je kunt vermoeden. Zo hoorde ik van een docente van de moeilijkste school in Amsterdam, dat drie van mijn etnische vrouwelijke stagiaires een safe seks presentatie hadden gegeven. Dit was uit eigen initiatief en kwam mij pas maanden nadien ter ore. Zij belde mij op, omdat zij nogmaals een presentatie wilde. De presentatie was een succes.
Kwartier maken
Kwartier maken reikt soms verder dan je zelf ooit kan vermoeden. Zo werden wij door leraressen Brigit en Antien fluisterend benaderd, omdat zij hadden gehoord dat Stichting Uitenhage Zuid Afrika zou worden opgeheven. Het overblijvende geld wilde het fonds geven aan een organisatie die dezelfde doelstelling had als hen. Ze hebben dit geld aan ons toevertrouwd. Hiermee heeft het ROC-project zo’n 30.000 Euro opgebracht. Kwartiermaker zijn in Nederland houdt veel netwerken in. Op het Anti discriminatie feest, wat door Erwin Olaf werd georganiseerd in Paradiso te Amsterdam, was ik aanwezig als vrijwilliger, verkleed als arabier en ontving en begeleidde o.a. Job Cohen, Burgemeester van der Laan en wethouder van Es in de Arabische kamer. Samen met hen dronk ik munt thee en besprak o.a het jongerenwerk en Willen en Doen. Dit soort netwerken is een onmisbaar onderdeel van het werk voor Willen en Doen of het nu is tijdens openingen van galerieën, hiv debatten in o.a. het COC, televisie interviews op de OBA bibliotheek, of laatst op een jongerencentra waar een debat was over homoseksualiteit en discriminatie. Wij staan altijd open voor dergelijke uitnodigingen en vinden het geweldig om te merken dat het netwerk zich steeds verder uitbreidt. Op de Zeedijk zijn we binnen gehaald door een aantal ondernemers (Queenshead, de Engel, de Barderij, ’t Mandje). Ondertussen is Willen en Doen bekent bij elke ondernemer op de Zeedijk.
Wereld van verschil
Dat Willen en Doen een ‘Wereld van Verschil’ maakt is duidelijk. Het spreekt mensen aan en mensen gaan zelf aan de slag. Zo was de actie met Vodafoon in het najaar van 2009 heel goed voor de PR. Wij hadden uiteindelijk de meeste stemmen, maar toch besloot Vodafoon met een ander project in zee te gaan; een gemiste kans voor hen. Toch heeft het ons veel opgeleverd en was het bijzonder te merken dat het hele dorp Hauwert in actie kwam. Mond tot mond reclame is altijd nodig en heel belangrijk. De beste manier van zieltjes winnen. Geweldig is ook wanneer er een grote donatie binnenkomt omdat iemand op zijn zoveelste verjaardag om geld vraagt voor Willen en Doen. Families hebben dit gedaan, ook huwelijksfeesten. Eigen Initiatief, een fantastisch fenomeen.
Onkosten
Velen vragen mij of ik hier voor wordt betaald, een vergoeding krijg en of de stichting onkosten betaald. Het antwoord hierop is “NEE, NEE, NEE.” Het is vrijwilligerswerk en dat zal het blijven. Alles wat binnen komt is bestemd voor dat waar het voor gegeven is. De grootste kosten zijn de bank kosten en daar blijft het bij. Trips naar en verblijf in Zuid Afrika en in Nederland bekostigen Martin en ik zelf.
Acties
Wanneer u klikt op acties, kunt u zien wat er verder is gebeurd sinds mijn terugkomst.