logo willen en doenfacebooknederlandsenglish deutsch
Lifeskill

Home

Wat WILLEN wij?

Hoe DOEN we dat?

Projecten

Acties

Nieuws

Onze partners

Organisatie

Steun ons

Contact

> HOME > PROJECTEN > SEKSUALITEIT EN LIFESKILL WORKSHOPS
ONS PLEK KHAYA LETHU THSEPANG LEARN TO LIVE LIFESKILLS ROC-SEKSUALITEIT
ons plek

lees meer
khaya lethu

lees meer
thsepang

lees meer
learn to live

lees meer
lifeskills

lees meer
roc

lees meer

SEKSUALITEIT EN LIFESKILL WORKSHOPS

 

Functies: workshops, counseling, onderzoek

Leiding: Homestead-Learn to Live school / Etafeni / Yabonga

Locatie: Kaapstad, Zuid-Afrika (stedelijk gebied)

Status: afgerond

Periode: 2007-2008

Wil Groot heeft bij verschillende stichtingen (NGO’s - Non Governmental Organisations) in Kaapstad workshops gegeven. Ook werkte hij mee aan workshops, activiteiten en acties. Hieronder geeft hij een toelichting op het werken met:

- De Ciske’s van Homestead/Learn to live school.
- Etafeni day care center
- Yabonga

WERKEN MET DE CISKE'S

ETAFENI DAY CARE CENTRE

Ciske’s noemen wij ze, kleine ratjes, omdat ze ons doen denken aan Ciske de Rat. Thuis niet gewenst of geboren op het verkeerde moment. Of op de verkeerde plaats, zoals op de vuilnisbelt van een township. De moeders van deze straatjongeren wijzen ze af, hun vaders hebben ze nooit gekend. Zelf leven zij op straat.

Bij projecten met deze straatjongeren is vooral de peer-methode erg belangrijk, het overdragen op hun leeftijdgenoten van wat ze zelf hebben ervaren. Zo leerde bijvoorbeeld Karl (een ‘straatrat’ die elf jongens begeleidde) wat de gevolgen zijn van drugsgebruik op de eigen ontwikkeling. Hij luisterde goed naar wat Wil Groot erover te zeggen had en deelde zijn kennis met de jongens in zijn groep. De hele groep nam deel aan een workshop. Negen van de twaalf Ciske's volgden een jaar later een opleiding. Ze woonde niet meer op straat.

"Hey boys, jullie kennen mij ondertussen. Ik ben hier om jullie te helpen hoe om te gaan met je gezondheid. Waarom is het belangrijk om te sporten en gezond te eten? Ook ga ik jullie vertellen hoe om te gaan met HIV. Ik doe dit omdat ikzelf sinds 1985 seropositief ben. Ik was toen 27."

Eén van de jongens reageert gelijk: "dus je bent al 50"? "Ja vriend, dat ben ik. Ik ben zo gezond omdat ik sport, gezond leef en heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren. Mijn soldaatjes, mijn bloedlichaampjes hebben extra voeding nodig". De jongens luisteren aandachtig en bladeren ondertussen in de magazines die ik heb uitgedeeld.

Ik vraag ze wat ze zelf van HIV en AIDS weten en wat veilig vrijen is. Als antwoorden krijg ik dat je condooms moet gebruiken en dat je ook besmet kunt raken door bloed-bloed-contact. Het is duidelijk dat de jongens al veel weten.

Ik geef ze de opdracht een collage te maken van de twee tijdschriften, met hun verhaal. Hierin wil ik zien waarom veilig vrijen belangrijk is en waarom je jezelf moet laten testen. Ook als je nog gezond bent. Hun eigen verhaal, hun eigen presentatie.

Ze gaan gelijk aan de slag. Eén voor één ga ik bij ze langs en praat met ze. Eén jongen is erg stil. De docente vertelt mij dat zijn moeder net is overleden. Ik hoef niet te vragen waaraan. Wanneer ik even later weer bij zit, heeft hij enkele plaatjes uitgeknipt en bladert in het tijdschrift Equal’. Ik complimenteer hem met de onderwerpen. Hij vraagt mij of je er ook zo uit kunt zien wanneer je HIV-positief bent en wijst naar een gespierd lichaam op de cover van Mens Health. "Wanneer je goed voor jezelf zorgt, dan kan dat ja", antwoord ik hem en vertel over het nut van sporten, goed eten en geen drugs gebruiken. Hij knipt een tekst uit over ‘drug abuse’ en een rood hart waarop geschreven staat: GET TESTED for HIV.

De jongen naast hem is druk bezig een mooie vrouw in sexy kleding uit te knippen. "Waarom heb je haar gekozen?" vraag ik hem. "Zij is één van mijn soldaatjes", zegt hij met een grote grijns. Een bijdehandje met goede humor.

Als afsluiting geven de jongens groepsgewijs een presentatie.


Meer hierover in het weblog van Wil.
Het Etafeni Day Care Centre ondersteunt alle HIV-gerelateerde problemen in township Nyanga, Kaapstad. Naast testen, voorlichting en naaiwerk voor vrouwen verzorgt het centrum ook live skill workshops (levensvaardigheden voor met name HIV-geïnfecteerden). Aan de hand van de verhalen van anderen en coaching door de groepsleider krijgen de deelnemers hun zelfvertrouwen terug, zodat ze weer actief gaan deelnemen aan de gemeenschap en naar een baan worden geholpen. Het succespercentage is bijzonder hoog. Wil Groot werkte mee aan een aantal van deze workshops. Hier een samenvatting van zijn verslag.

De lerares komt binnen en vraagt of ik straks mijn verhaal wil vertellen. De deelnemers zijn 25 werkloze jongeren die leren over verantwoordelijkheden, het omgaan met emoties (thuis en op de werkvloer), zelfvertrouwen en vooral doelgericht gezond leren en leven. Wanneer ik vertel over mijn seropositiviteit, voel ik dat ze ongemakkelijk worden. Ik raak duidelijk een snaar die ze liever niet voelen. Ik haal punten aan over doelgericht leven, luisteren naar jezelf en vooral gezond leven.

Het is moeilijk de groep aan het praten te krijgen. Er is duidelijk een andere aanpak nodig. Ik bespreek dit met de lerares. We zullen ze morgen in groepjes laten werken.

De volgende dag merk ik dat ze in groepsvorm, veel opener zijn. Vooral emotionele aspecten worden uitgediept. Zo komt de man-/vrouwrol in relaties naar voren. Eén van de meisjes vertelt over haar angst voor haar vriend. Hij zet haar in de hoek en vernederd haar. Gelijk krijgt ze advies van andere studenten: “Laat je niet als een slaaf behandelen.” En: “Als het je niet lukt, zoek dan hulp, anders krijg je grote problemen.”

Twee keer in de week hebben ze dramales. De stukjes die ze daar opvoeren, zijn uit het leven gegrepen: verkrachting, sugar daddies, beroving, geslachtziekten en seropositiviteit. Wanneer ik later één van studenten feedback geef, kijkt hij mij vriendelijk aan en bedankt mij daarvoor. Na een stilte vraag ik hem of hij mensen kent die seropositief zijn. Hij zegt er veel te kennen, maar daarover wordt niet gesproken. "Zou jij er zelf open over zijn", vraag ik hem. "Er valt nog een lange weg te gaan voordat wij zover zijn", is zijn antwoord.


Meer hierover in het weblog van Wil.

YABONGA

 

Yabonga betekent ‘dank u’. Daarnaast is het de naam van een organisatie, die zich bezighoudt met HIV en AIDS, en alles wat daarmee samenhangt. Yabonga is actief in bijna alle townships van Kaapstad. In klinieken geven ze vooral support en counseling.
Hun cliënten zijn van alle leeftijden. Bijna iedereen die counseling geeft, is seropositief. Yabonga traint deze vrouwen en mannen, zodat ze presentaties en counseling kunnen geven op verschillende Yabonga Support centra. De missie van Yabonga is het creëren van een positief effect in het leven van kinderen, families en de gemeenschap.

Bij Yabonga deed ik onderzoek naar hun werkveld. Op de klinieken in de townships voerde ik gesprekken met de mensen die daar actief waren. Ze deden verslag van de problemen waarmee zij dagelijks werden geconfronteerd.

“Ik had gesprekken met zwangere jonge vrouwen, vooral met hen die vanwege hun HIV-status wel of juist geen borstvoeding gaven. Het project ‘ Voorlichting in de townships’ was zeer interessant. Samen met twee andere HIV-geïnfecteerden bezochten we ‘shebeens’ (kroegen in de townships). Wij gingen in gesprek met de jonge mannen over seksualiteit. Een blanke man die in een zwarte gemeenschap open is over zijn seropositiviteit, bracht velen aan het praten."

Meer hierover in het weblog van Wil.