Willen en Doen bestaat 1 jaar. Een goed moment om terug te kijken en vooruit te kijken. Zoals jullie weten is het allemaal begonnen met de trip van Wil naar Zuid Afrika waar hij op zoek is gegaan naar projecten om te ondersteunen en waar hij veel vrijwilligerswerk heeft gedaan. Naar aanleiding van zijn ervaringen hebben wij de volgende speerpunten gedefinieerd waar Willen en Doen zich het komende jaar op wil richten: 

1. Ons Plek

We willen een bijdrage leveren in de exploitatie van de projecten en uitbreiding van de opvangplekken in Bloemfontein en de Transkei.

2. De Transkei

Naast specifieke steun aan Ons Plek willen we een bijdrage leveren aan de terugdringing van ondervoeding in de streek rond Coffeebay (in de Transkei) d.m.v. duurzame projecten.

3. De Ciskes in Kaapstad.

Met Ciskes bedoelen we de dakloze jongeren afkomstig uit de townships rond Kaapstad, de term is afkomstig van Wil’s weblog. Via het project Homestead willen we deze Ciskes ondersteuning bieden. Voor dit soort kleinere projecten stellen we tot 10% van ons budget beschikbaar. Over onze acties voor de Ciskes kunt u binnenkort een verslag lezen op onze website. 

Bloemfontein:

In onze vorige nieuwsbrief hebben we gemeld dat er een nieuw gebouw moest komen om de opvang van volwassenen en kinderen te scheiden. Met de bijdrage die we hadden gekregen van het Trutfonds wilden we 2 prefab woningen aanschaffen.

Daarna echter kreeg Deon Mulder -oprichter van het project- de mogelijkheid een bestaande woning te kopen. Met hulp van vrienden in Zuid Afrika heeft hij deze woning aan kunnen schaffen. De bijdrage van het Trutfonds is toen gebruikt om de woning gebruiksklaar te maken voor de kinderen. 

Afgelopen maand heb ik een bezoek gebracht aan Bloemfontein. Ik heb de  nieuwe woning -bijgenaamd ‘het Roze Huis’ naar de kleur van de buitenmuren- gezien. Het Roze Huis is een prima plek voor de kinderen. Het is goed dat ze niet meer worden geconfronteerd met volwassenen patiënten. Door bijvoorbeeld psychische klachten kan het er bij deze opvang best heftig aan toegaan; het was niet altijd bevorderlijk voor de kinderen daar tussen te zitten.

De kinderen krijgen goede scholing in de nabij gelegen school. Indien mogelijk worden kinderen in samenwerking met afdeling ‘Wellfare’ teruggeplaatst bij familieleden. Het is niet de bedoeling van Ons Plek om ‘kinderen te verzamelen’. Terugplaatsing dit dient echter zorgvuldig te gebeuren en als men denkt dat het welzijn van het kind in het gedrang komt, gebeurt het niet.

Er is nog wel behoefte aan een goede badkamer en een leefruimte in het Roze Huis. Deze laatste verbouwing proberen we via Wing of Support, een stichting van KLM vliegend personeel, voor elkaar te krijgen. Ik zal daarom in November opnieuw een bezoek aan Bloemfontein brengen samen met Wil en twee mensen van Wings of Support. 

Een bezoek aan Ons Plek is als een familiebezoek. Deon benadrukt ook altijd dat we nu onderdeel zijn van de familie. Het is pijnlijk te zien als het niet goed gaat met sommige ‘familieleden’. Naast Elizabeth en Stompie, waar we in de vorige nieuwsbrief aandacht aan hebben besteed, zijn er de afgelopen maanden veel caretakers overleden. Dat heeft ook zijn weerslag op de stemming bij de andere caretakers zoals Katrien. Het zien van haar oude maatjes in de videoclip ‘African Queen’ deed haar echter goed. Vooral met Elizabeth had ze een sterke band.

Ook Katrien’s zoontje Keanon was niet zo vrolijk en actief als voorheen. Na mijn vertrek liet Deon mij echter weten dat Keanon weer glimlachte van oor tot oor. Ik ben blij dat we daar aan bij kunnen dragen, door onze aanwezigheid ter plaatste en door de steun vanuit Nederland. 

In memoriam 

Helaas moeten we ook in deze nieuwsbrief weer een in memoriam plaatsen. We zullen niet ieder sterfgeval in onze nieuwsbrieven vermelden, maar sommige bewoners van Ons Plek hebben zoveel indruk op ons gemaakt dat we er onmogelijk aan voorbij kunnen gaan. 

Zo iemand is Lydia. Ze is het eerste kind dat is overleden sinds het bezoek van Wil aan Ons Plek. Lydia heeft voor velen van jullie een gezicht gekregen door de verhalen op Wil’s weblog. Wil omschrijft hoe een zieke Lydia, die last van wormen heeft, in het midden van de nacht naar het ziekenhuis wordt gebracht. Lydia was een uitbundig en vrolijk kind met een aanstekelijke glimlach. Ze deed niets liever dan dansen en had ze zich in een project als Jikeleza zeker een echte ster gevoeld. Er zijn veel mooie foto’s en video’s van haar, want ze had oog voor de camera.

Op jonge leeftijd heeft ze in de familiekring te maken gehad met seksueel misbruik, maar in Ons Plek kon ze dit van zich afzetten en zich veilig voelen. Op de mensen in haar omgeving had ze een ontwapenende invloed. We missen haar erg; dit geld ook voor de andere kinderen, de verzorgers en alle anderen die het voorrecht hadden haar te mogen kennen.

De Transkei deel 1:

In Xhosa, de taal die in de Transkei gesproken wordt, wordt Ons Plek vertaald als Khaya Lethu. Khaya Lethu is nu 5 maanden geopend.

Onlangs kregen we het volgende verslag van Christine: 

De Transkei 2:

Het succes van Khaya Lethu toont aan dat je groot mag dromen. Vorig jaar stonden er op dit stuk grond een bouwvallige longdavel en 4 oude rondavels. Inmiddels is er een bloeiende opvang, een moestuin, een soupkitchen en een kleuterschool. 

Wie ook groot dromen zijn de mensen van het Zaans Offensief: Wim vd Oudewetering, Sylvia Dermout, Bernie Lauffer, Vincent van Luit, Jolanda Sengers en Corina Koster. Zij raakten door Wil geïnspireerd om een het Better World Gala te organiseren. De opbrengst dit jaar kwam volledig ten goed aan Willen en Doen. Het was een fantastische avond met heerlijk eten, goeie optredens en een opwindende veiling. Er is ongelofelijk veel werk verricht  door bijna honderd vrijwilligers om het allemaal voor elkaar te krijgen. we zijn alle vrijwilligers en het Zaans Offensief dan ook zeer dankbaar voor hun inspanningen. 

De avond heeft meer dan 50.000 Euro opgeleverd. Met dit geld kan er een tweede huis in de Transkei geopend worden. Dit tehuis komt in het kustplaatsje Coffeebay.

De grond is al aangekocht. Als het klaar is, zullen hier vooral baby’s en jonge kinderen worden opgevangen. De huidige opvang blijft dan voor oudere kinderen, volwassen patiënten, pre-school en soup-kitchen.  

Als dit allemaal eenmaal goed op poten gezet is, heeft het project Ons Plek met 4 locaties wel haar capaciteit bereikt en zal verdere ondersteuning vooral gericht zijn op de uitbreiding van de zelfredzaamheid. 

Nog maar pas begonnen:

Wie dus denk dat we het, na de terugkeer van Wil uit Zuid-Afrika, rustig aan zijn gaan doen heeft het mis. In tegendeel het is toen pas echt begonnen met actie voeren, geld inzamelen, beleid uitzetten, subsidies aanvragen en ondersteunende projecten coördineren.

Door vrienden die ons project een warm hart toedragen projecten opgezet die zijn gericht op voorlichting en bewustwording van jongeren in Nederland m.b.t. hiv en Aids en ontwikkelingssamenwerking. Hierover binnenkort meer.

Tenslotte zijn we bezig met een vernieuwing van onze website, zodat we jullie nog beter op de hoogte kunnen houden van alle ontwikkelingen.  

Concluderen kan ik zeggen: We zijn een jaar jong en komen net lekker op gang. Met uw steun gaan we nog jaren door met het ontwikkelen en ondersteunen van prachtige projecten. 

Martin Lont.